Napiwku nie będzie. Sekrety kelnerów.

Ta książka jest fajnym zbiorem opowiadań kelnerów z różnych roczników i środowisk, nie tylko o samej pracy, ale i o życiu. Znajdziemy tu wypowiedzi osób działających w restauracjach za czasów PRLu i obecnych, pracujących na obczyźnie, w renomowanych punktach, w tych pozornie nijakich ze znakomitym jedzeniem, w miejscowości uzdrowiskowej czy w nocnym klubie. Wśród tych historii jest sporo humoru. Rozdziały są przedzielane wstawkami z przepisami, a właściwie ogólnymi opisami dań, które serwowano np. królowej Elżbiecie, gdy była w Pałacu Prezydenckim, czy choćby opis tego, jak klienci wysławiają się co do nazewnictwa potraw czy napojów. W lekturze jest szczypta historii restauracji i ubolewam nad tym, że wątek historyczny został pominięty, a mógł być on ciekawym wstępem do relacji. Poza tym książkę uratowało tylko kilka opowiadań, które są w dalszej części. Z ksiażki też wyszło na to, ze dla kelnera najwazniejsze sa napiwki i tylko po to przychodza do pracy. Z jednej strony to troche smutne. No i wkradł się drobny, edytorski błąd na s. 137, cytuję "...plik różnych teorii z prosto z Ameryki".