Nakarmić kamień

Proza poetycka to rzadko dziś uprawiany gatunek. I dobrze, że czasem pojawiają się takie nieoczywiste książki, które sięgają bardzo głęboko by ukazać wewnętrzną naturę otaczającego nas świata. Wielką umiejętnością autorki jest patrzenie na świat oczyma dziecka – w ten sposób formuje się wizja rzeczywistości na granicy Podmiot – Przedmiot. Ten ostatni pojawia się w postaci rzeczy, którymi obrasta zwykła ludzka codzienność. Obserwowanie tego ciągu zjawisk sprawia, że martwe przedmioty jak gdyby ożywają, stają się uczestnikami realnego życia na równi z człowiekiem. To jest tak zajmująco zmysłowe, plastyczne, porywające, Czyta się te miniatury z niepokojem i zachwytem. Nagroda Nike w pełni zasłużona.