Najtrudniej jest spotkać Lilit. Opowieści chasydzkich kobiet

Lilith była tą, która się zbuntowała. Nieposłuszna biblijnemu Adamowi, nie uznała supremacji męża, więc za karę zrobiono Lilith demonem. Straszy się nią dzieci w Izraelu, a sama Lilith płaci za swoje zuchwalstwo i jako upiór wykrada nocą niemowlęta. Ot, taka karma i los niepokornych. Kobieta bowiem winna być posłuszna, choćby dlatego, że jej „Mózg jest inaczej zbudowany i nie jest w stanie pojąć mądrości Gemary”. Ta książka to podglądanie przez szparę mikrokosmosu ultraortodoksyjnych Żydów. Zoom na hermetyczną społeczność, gdzie „do innych celów Pan Bóg stworzył kobietę, a do innych mężczyznę.” Autorka nie feruje wyroków, stoi z boku, zadaje pytania. Rozmawia z chasydkami, żonami mężczyzn, studiujących całymi dniami Torę. To one przekonują ją, że „My wiele rzeczy robimy bez zadawania pytań: dlaczego. Tak się przyzwyczaiłyśmy.” Mówią też „Nie, ja nigdy nie miałam żadnych zwątpień. Nie, bo choć wielu rzeczy nie rozumiem, to wiem, że nie muszę, nie mogę ich pojąć”. Chasydki nie muszą pojmować ani myśleć, nie są od tego. Nie mają też prawa do nauki, nie realizują własnych pasji, to też nie jest dla nich. Są żonami swoich mężów. A nie jak Lilith.