Najlepsza załoga Słonecznego t.2

Zaskakująco dobre i bardzo rosyjskie. Podobał mi się realizm. Amerykanie mają tendencję do wygładzania i ugrzeczniania żołnierzy floty kosmicznej. Kodeksy, przepisy... jakoś tak gubi się ludzki charakter, niesforność czy wręcz niesubordynacja. Moje wyobrażenie wojsk przyszłości jest podobny do współczesnej armii. Na fotkach wszyscy się prężą, a w akcji i codziennym życiu to po prostu ludzie. Miałem wrażenie, że fabuła płynie od kryzysu do kryzysu. Aż... się zgubiłem w pewnym momencie. Diwow rozzłościł mnie finalna sceną z Lindą Stanfield, no kurła, tak się nie robi. Skoro jednak się przejąłem i mną potrząsnęło, to autorowi się udało. Drań. Dobry ten smaczek z powrotem do Rosji. Czuć rosyjską dusze i sentyment. Zabrakło tylko łez nad brzozowymi krzyżami. Ale może to jest to czego Rosja potrzebuje: głowice w otwory wiertnicze i zaorać, bo z tego co jest już nic się nie da zrobić. Brutalne, ale to nie mój pomysł. Dobra ta załoga słonecznego. Kiedy będę służył w kosmicznej flocie, chciałbym trafić do takiej kompanii.