Najlepiej dla wszystkich

Samotność nie dotyczy tylko osób starszych, nieśmiałych czy porzuconych, ale jak się okazuje również dzieci, osób aktywnych zawodowo, a nawet takich które są w związkach. Będąc z kimś w związku partnerskim, małżeńskim, może doskwierać nam samotność, będąc w licznym towarzystwie w pracy, również na co dzień możemy czuć się osamotnieni. Niektórzy uważają, że da się do niej przyzwyczaić, inni szukają nowych znajomych lub partnera, jeszcze inni zupełnie sobie z nią nie radzą. Hana mieszka w Pradze wraz z 10-letnim Victorem komputerowym maniakiem. Wbrew opinii rodziców została aktorką, która z trudem pnie się po schodach kariery. Męża nigdy nie miała, za to partnerów wielu. Samotność jej doskwiera, choć przed innymi skrzętnie to ukrywa. Woli zajrzeć do kieliszka pełnego wina, kieliszka bez dna. Victor nie zna swojego ojca. Jest małym, rezolutnym, ale strasznie nieznośnym chłopcem, który na każdym kroku broi. Ewidentnie widać, że w ten sposób pragnie zwrócić uwagę innych na siebie, szczególnie zajętej sobą mamy, która woli obsypać syna zabawkami niż spędzać z nim czas. Victor często jest smutny, a tak na prawdę w głębi samotny. Hana w związku z tym, że nie potrafi sobie poradzić z synem, który kolejny raz nabroił w szkole postanawia zawieźć go na pewien czas do Rybnej, oddalonej 150 km. od Pragi małej miejscowości, w której mieszka Ewa, jej mama. Eva po śmierci męża czuje się okropnie. Samotność doskwiera jej na każdym kroku. Wdziera się przez wszystkie drzwi i okna i osacza ją z każdej strony. Cieszy się z powodu przyjazdu Victora, który stanie się dla niej wypełnieniem jej pustych dni. Historię rodziny obserwujemy z perspektywy trzech pokoleń, trzech osób. Evy, Hany i Victora. Każdy z nich ma masę problemów z którymi mniej lub bardziej sobie radzi, każdy przeżywa wzloty i upadki życiowe, które autorka opisuje w prosty, ale ogromnie fascynujący sposób. Od tej powieści nie idzie się oderwać!! Niby nic nadzwyczajnego w sobie nie ma. Ot rodzina jakich we współczesnym świecie jest wiele, bo myślę, że niejeden z nas odnajdzie w tej powieści problemy, z którymi również na co dzień się boryka. Samotność, też dopada czasami każdego z nas. A jednak autorka potrafi to przedstawić w tak niebanalny, a równocześnie prosty sposób, że nie mogę wyjść z podziwu, opisać trudne relacje panujące w rodzinie, gdzie kłótnie, pretensje, niedomówienia wylewają się strumieniami. Powieść wzbudza mieszane emocje. Często złość, niezrozumienie, czasami uśmiech, a na końcu łzy. Płakałam, ale na szczęście niedługo bo musiałam szybko zbierać się do pracy, jednak przez cały dzień bohaterowie towarzyszyli mi w głębi duszy. Victor i Eva skradli moje serce. Victora z chęcią bym przytuliła, z Evą napiła się kawy zjadła kawałek pysznego ciasta, które codziennie oprócz niedziel piekła z zapałem a Hana mnie tak wkurzała, że najchętniej wlałabym jej laczkiem po tyłku. Jeśli ktoś z was lubi ot takie zwykłe życiowe powieści to na prawdę polecam z całego serca i nie dziwię się, że DAYBYDAY tak polecała mi ogólnie książki tej autorki za co jej dziękuję. Z całą pewnością przeczytam wszystkie!