Najgorsze dopiero nadejdzie

Podziękuj chłopie sam sobie. Wdzięczność Twoja dla innych, jest tylko troszkę krótsza od książki. A przecież masz zalążki. Czyżbyś bez tych osób nie dał rady ? I potrzebował dorady do swej tyrady ? Nie udźwignął pióra ciężaru i nie poczuł jego żaru ? Nie sprostał ich (sic!) wymaganiom i poddał się bajerowaniom ? Oznajmiam Ci, że sam przeszedłeś przez ucho igielne. Co było piekielnie celne i dzielne. I sam zadość wymaganiom uczyniłeś. Za bardzo nie nabałaganiłeś, choć przyznam, że błądziłeś. Jeżeli treść wypełnia wnętrze jest powód , by o tym pogadać i sprawę obadać. Po niteczkach do kłębuszków. Od cudeńków do wianuszków. Od ,, wlazł kotek,, do czucia bluesa. I pierzynka nie jest kusa. W gawrze Niedźwiedzicy Wielkiej, w mateczniku astronoma znamienitego, Copernicusem zwanego, dopiąłeś swego. I wstydu nie miej chorobliwego. Pomacałem, pochrumkałem, pobiadałem i się nie wahałem. Dać gwiazd sześć za treść. Byłeś w mocy mnie zwieść, by na koniec wszystko spleść. Co innego wielkie pisanie i tlenu wysysanie. Co innego rozrywka pospolita, zdarza się, że słabowita. A co innego neuronów połączeń reinkarnacja. Kącików ust w górę skierowanych regeneracja. To tak w ogóle udana operacja :)