Nagroda pocieszenia

Wspomnienia bywają różne. Jedne się pielęgnuje i przez wiele lat przechowuje w sercu, o innych najlepiej byłoby zapomnieć. Każde, nawet te mniej przyjemne świadczą o tym, kim jesteśmy i co przeżyliśmy, nawet jeśli nie chcemy o nich pamiętać i mówić. Kuba Bełski nie ma z tym problemu mimo, że niektóre wydarzenia stawiają go w złym świetle. Zmiana szkoły, nowe przyjaźnie, zauroczenia. W liceum ośmieszył się wiele razy, a teraz Wy możecie poznać jego wspomnienia bez fałszu, ulepszeń i zniekształceń rzeczywistości. Adam Lang – to pseudonim literacki. Autor debiutował w 2015 roku powieścią „Klucze”, która była nominowana do Nagrody Polskiej Sekcji IBBY „Książka roku”. Przez wiele lat pracował w liceum jako matematyk. Poprzednią powieść Adama Langa czytałam z dużym zainteresowaniem i uśmiechem na ustach. Po takim debiucie wzrosło też moje oczekiwanie względem jego kolejnej książki. Czy wypadła równie pozytywnie? Rozpoczynając książkę wiedziałam czego się spodziewać: lekkiego stylu, humoru i ciekawych postaci. Autor po raz kolejny porusza problemy bliskie młodym ludziom: trudności po przeniesieniu do nowej szkoły, presję otoczenia, chęć akceptacji, problemy uczuciowe i rodzinne. Opowieść płynie swobodnie, lecz jest w niej trochę chaosu i pewne wtrącenia, niemające wpływu na rozwój sytuacji, jak chociażby pierwsze strony książki. Adam Lang przedstawia czytelnikowi szkołę niczym dżunglę, w której liczy się siła przebicia i mięśni. W liceum wszystko wydaje się bardziej istotne: opinia znajomych, szacunek w klasie, popularność, pierwsze przyjaźnie i miłości. Nie ma miejsca na słabości, gdyż można stracić w oczach innych. Nie ma litości i użalania się nad sobą. Kuba „Kubeł” Bełski ma dobre wejście do nowej szkoły, chociaż dla niego zmiana jest ogromna. Przenosi się ze szkoły prywatnej do państwowej, gdzie rządzą nieco inne zasady. Trafia do paczki silnej grupy – drużyny koszykówki, a jej kapitan Trotyl staje się jego przyjacielem. Dla chłopaka uchodzącego wcześniej za kujona i po perypetiach miłosnych jest to duże wyróżnienie. Wreszcie może zaistnieć, być w centrum uwagi i zyskać popularność. Czy jest to możliwe bez porzucenia własnych wartości? Czy taka przyjaźń przetrwa, gdy na drodze stanie wymarzona dziewczyna podobająca się też koledze? Dla kogo zostanie tylko nagroda pocieszenia, a kto będzie zwycięzcą? Humoru w tej lekturze nie brakuje, tak jak i ciekawych, pełnych życia postaci. Kuba jest w centrum całego zamieszania. W nowej szkole poznaje nowych ludzi i musi wypracować swoją pozycję. Czasem robi coś wbrew sobie, innym razem pokazuje prawdziwe oblicze. Miota się i często kompromituje, jak to w życiu bywa. Postacią zaskakującą jest Danek. Nie spodziewałam się takich niespodzianek z nim związanych, ale jak wiadomo, nie zawsze przeczucia się sprawdzają. Na uwagę zasługują też Daria i Kaja. Bohaterów jest znacznie więcej, lecz niektóre kreacje postaci są dosyć powierzchowne, nie zdąży się ich poznać lepiej. „Nagroda pocieszenia” to podróż do czasu liceum wraz z jego problemami i rozterkami, które wówczas wydają się najważniejsze na świecie. Autor z właściwą sobie wnikliwością i humorem lekko snuje opowieść. Czyta się szybko i dobrze, lecz moim zdaniem pierwsza książka pisarza wypadła lepiej. http://ksiazki-moj-maly-swiat.blog.pl/2016/10/14/nagroda-pocieszenia-adam-lang/