Nadzieja serca

Ta powieść ma w sobie coś z morskiej bryzy i coś z melancholii wspomnień… To nie jest zwykła historia, to podróż w przeszłość, która zaczyna się na plażach Darłowa. Autorka tak sugestywnie opisuje to miejsce, że niemal czuje się mokry piasek pod stopami i słyszy szum fal. To tam, w Domu Seniora "Zacisze", spotykają się starzy przyjaciele, w tym Penelopa Rewera, niegdyś wielka gwiazda. Wraca, by zmierzyć się z tym, co wydarzyło się lata temu. Powieść pokazuje, że droga do marzeń często jest wyboista, a sukces ma swoją cenę. Penelopa, która wiele osiągnęła, czuje teraz wewnętrzną pustkę, potrzebę rozliczenia z błędami przeszłości. Częściowo ta historia to opowieść o fałszu, złych intencjach i zazdrości. Ale to też historia o nadziei i o tym, że nigdy nie jest za późno na drugą szansę. Bardzo podobał mi się wątek trzech pokoleń kobiet z rodziny Rewera. Każda z nich w jakiś sposób szuka swojego miejsca w życiu, walczy z własnymi demonami i pragnie odnaleźć w sercu nadzieję. Udowadnia również, że odwagę i waleczność ma wpisaną w geny. To pokazuje, że każdy z nas potrzebuje miłości, szacunku i uznania. Podsumowując, "Nadzieja serca" to wzruszająca, życiowa historia. Zgadzam się z wieloma przemyśleniami na temat związków, skomplikowanych relacji. Przeplatające się wątki z przeszłości i teraźniejszości (lata 60-te i czasy obecne) sprawiają, że powieść jest jeszcze bardziej ciekawa i pozwala zrozumieć nie tylko motywacje bohaterów, ale i skutki podejmowanych przez nich decyzji. Pokazanie tej samej sytuacji z kilku perspektyw pozwala wyciągnąć obiektywne wnioski i pozostać bezstronnym. Powieść będzie idealna dla czytelników, którzy lubią zagłębiać się w myśli, emocje i wewnętrzne przeżycia bohaterów, którzy cenią szczegóły i niuanse, lubią wnikliwą analizę analizę postaci.