Nad Niemnem

Pewnie zaliczać się będę do wyjątków, ale.... z przyjemnością pochodziłabym boso po korczynskich łąkach zrywając polne kwiaty do wianka. Odpoczęłabym w bohatyrowskim sadzie jedząc kromkę razowca ze świeżo zebranym miodem. W tle śpiewałaby ptaki, brzęczały pszczoły, a cień drzew dawałby osłonę przed gorącym słońcem. Rozmarzyłam się... Podoba mi się piękno natury nieskażonej jeszcze cywilizacją. Wróciłam do książki z przyjemnością, tym bardziej, że mam pozytywistyczne ciągoty. A przedstawiony przez Orzeszkową obraz polskiej wsi z XIX wieku stał się moją "Narnią".