Na straconych posterunkach. Armia Krajowa na kresach wschodnich II Rzeczypospolitej 1939-1945

Już dawno żadna z książek nie wywarła na mnie tak mocnego wpływu emocjonalnego. Czytając ją miałem wrażenie, że oto oglądam dobry film o młodych pełnych zapału ludziach, których w dobrej wierze zmagają się o słuszną sprawę, ale zmagając jeszcze nie wiedzą że nie mogą wygrać gdyż ich sprawa została przesądzona gdzieś bardzo wysoko, a ich przełożeni (też patrioci tylko starsi) nie mieli odwagi im tego powiedzieć, albo się łudzili, albo sam już nie wiem co. Książka bardzo detaliczna, momentami nawet zbyt dla mnie szczegółowa choć fascynacji tego obszaru wiedzy na pewno będą zadowoleni. Mimo mnogości nazwisk, nazw miejscowości, nazw oddziałów, dat większych i pomniejszych, autor nie traci z horyzontu rzeczy zasadniczej: pokazać jak straceńcza misja stanęła przed wieloma. W filmie „dobro” zwycięża i wysiłek się opłaca, tutaj wiele młodych życiorysów zostało zmarnowanych – no chyba że zwycięstwem nazwiemy ich straceńcze świadectwo dla naszego i przyszłych pokoleń.