N.P.

Przedziwna historia. Z pozoru opowieść o spotkaniu czwórki młodych ludzi w czasie gorącego tokijskiego lata. Z pozoru beztroska, ciepła historia o zawiązywaniu się przyjaźni pomiędzy trzema dziewczynami i chłopakiem. Z pozoru, bowiem od niemal pierwszych stron wdziera się niepostrzeżenie w ten śliczny obrazek najpierw śmierć, potem tajemnica, wreszcie elementy rodem z horroru, mówi się o klątwie, samobójstwach, kazirodczych związkach, niechcianych ciążach. Tematy ciężkiego kalibru, jednak u Banany Yoshimoto są tak mocno splecione ze zwyczajnością życia bohaterów, że wręcz wydają się naturalnym elementem zastanej codzienności, czymś nad czym bohaterowie po prostu przechodzą do porządku dziennego. To zdumiewa czytelnika, który po raz pierwszy styka się tak z literaturą japońską, jak i z mentalnością Japończyków. Najciekawiej wybrzmiewają w książce fragmenty o tajemniczym pisarzu i jego równie zagadkowej książce, zbiorze opowiadań, które nie mają tytułów, są opatrzone jedynie numerami. Kim był? Dlaczego dokonał takich a nie innych, destrukcyjnych życiowych wyborów? Jaki wpływ te przeżycia miały na jego twórczość, skoro ludzie zabijają się po przeczytaniu tych opowiadań? Banana Yoshimoto bardzo interesująco rozważa rolę tłumacza w procesie nie tyle powstawania książki, co pośredniczenia pomiędzy tekstem, autorem i czytelnikiem. Jak duży wpływ ma osobowość tłumacza na przekład? Czy da się jakiekolwiek dzieło przetłumaczyć jeden do jednego? Wreszcie jak bardzo nasze środowisko, krąg kulturowy i cywilizacyjny wpływają na naszą świadomość językową, a tym samym na przekład tekstu z zupełnie odmiennej kultury? Pytania frapujące, szkoda że nie doczekały się głębszej analizy. "N.P." to książeczka mikrych rozmiarów, ale bardzo piękna, subtelna, pomimo poruszanej tematyki. Jest jak pastelowa pocztówka, którą wysyła się znajomym z wakacji, tyle że akurat ta pocztówka zabarwiona jest ciemniejszymi plamami. Jak to w życiu, "czasem słońce, czasem deszcz". Czyta się fantastycznie, skłania do refleksji, daje godzinę naprawdę satysfakcjonującej lektury. Czego można chcieć więcej od dobrej książki?