Myszy Natalii Mooshaber

Styl pisarstwa Fuksa jest niepodrabialny - charakterystyczne powtórzenia, wyliczenia, niezwykła frazeologia to znak firmowy pisarza. Z pozoru wydaje się, że książka jest kryminałem, jednak wykracza ona poza jeden gatunek. Dominującym uczuciem w czasie lektury jest niepokój, a rzeczywistość budzi grozę. Nie sposób określić czasu akcji, bo na ulicach palą się jeszcze gazowe latarnie, ale ludzie zadomowili się już na Księżycu - pisarz daje precyzyjny opis tamtejszego życia i tu powieść wpisuje się w ramy literatury SF. Zakończenie jednak przypomina baśń.