Mykwa

Nowa interesująca polska pisarka w mojej biblioteczce. Nawet nazywa się nietuzinkowo - Zyta Rydzka. "Mykwa" to nie jest łatwa książka do czytania. Historia jest jakby pocięta i zlepiona bez brakujących fragmentów. Sporo trzeba się tu domyślać i czytać między wierszami. Pisarka przeskakuje pomiędzy bohaterami i miesza miejsca akcji i chronologię. Być może trzeba by do niej wrócić jeszcze raz, by jeszcze coś z niej wyczytać. Historia Żydów, ich losy, odmienna kultura i zwyczaje zawsze były owiane pewną tajemnicą, a odmienność nie jest lubiana, często wyśmiewana lub piętnowana. Do dzisiaj przetrwało wiele stereotypów. „Mykwa” prezentuje krótkie urywki i obrazki z czasów przed wojną, wojennych i po wojnie. Wszystkie wiążą się z bólem, wstydem, żałobą, niedopasowaniem. Na uwagę zasługuje też indywidualny styl autorki. Dla mnie to opisanie brzydoty za pomocą poetyckiego języka. Zaskakujące zestawienie. Polecam „Mykwę”, ale nie jest to książka dla każdego. To raczej lektura, która wymaga czasu, by ją poczuć, przemyśleć, przeżyć, zrozumieć.