My, Sarmaci

Przeczytane w ramach CzytajPL 2025. Historia to nigdy nie był mój konik i ta książka nie sprawiła, że to się zmieniło. Na początku trochę się nudziłam, ale ostatecznie dość przyjemnie się słuchało. Fajnie było uświadomić sobie, że pewne nasze narodowe cechy, czy to złe jak pijaństwo, egoizm lub megalomania pokrętnie łącząca się z uwielbieniem zagranicznych rzeczy, czy dobre jak gościnność, waleczność i zamiłowanie do wolności. Nie sądziłam też, że nasze dobre "ze mną się nie napijesz?" albo "kto nie pije, ten donosi" sięga tak głęboko ;) Naturalnie smutno mi się słuchało o upadku Rzeczypospolitej zapadającej się pod własnym ciężarem wywołanym tzw. demokracją szlachecką i ciągle rosnącymi przywilejami szlachty. Strasznie się znów obserwowało tą równię pochyłą i bezwładność państwa w drodze ku nieistnieniu. Odnośnie do zarzutów, że książka powołuje się na serial 1670 - moim zdaniem cytaty z niego nie są przytaczane jako źródła wiedzy historycznej, tylko jako adekwatny komentarz do opisywanego aktualnie tematu, a to jest różnica. Trochę się nie zgadzam z polemiką o cudzie Obrony Jasnej Góry. Tzn. nie neguje, że ona nie była tak heroiczna jak Sienkiewicz opisał w Potopie i że dużą rolę odegrały jednak umiejętności sprzedania tego sukcesu ojca Kordeckiego, ale nie lekceważyłabym siły symbolu. Wiadomo, że po obronie pagórka Jasnogórskiego Matka Boska cudownie nie zstąpiła z niebios i nie pogoniła własnoręcznie Szwedów do domu. Ale chyba jednak był to cud, że w sumie całkowicie przejęte, "zalane" przez Szwedów państwo udało nam się odbić właśnie po tym, jak obroniła się Jasna Góra. Ale ja się nie znam. Z dużym prawdopodobieństwem mogę bredzić, bo, jak już wspomniałam wyżej, historia to nigdy nie był mój konik :) Myślę, że jeśli po obejrzeniu serialu 1670 chcielibyście się dowiedzieć czegoś więcej o szlachcie polskiej, to warto. Może nie ma fajerwerków i czasem nudzi casualowego czytelnika, ale za darmo z CzytajPL to uczciwa cena.