Muzyka żab

,,Muzyka żab" to fabularyzowana opowieść o niewyjaśnionym zabójstwie Jenny Bonnet. Ta młoda kobieta została zastrzelona pewnego upalnego dnia w małym pensjonacie niedaleko San Francisco. Jej przyjaciółka i towarzyszka Blanche podejmie trudną drogę aby ujawnić sprawców. W ten sposób chce odwdzięczyć się Jenny, która wyrwała ją z ram życia burleskowej tancerki i luksusowej prostytutki. Pierwsze co zwraca uwagę to specyficzny sposób prowadzenia narracji. Jesteśmy w dwóch miejscach na raz. Raz obserwujemy Blanche, tuż po zabójstwie gdy próbuje dociec prawdy, po to by zaraz przenieść się miesiąc wcześniej do początku znajomości obu kobiet. Zabieg ten nasuwa skojarzenia z montażem filmowym a plastycznie i wyraziście zaprezentowane kolejne sceny sprawiają, że z łatwością można sobie wyobrazić tę fabułę na wielkim ekranie. Niestety, równocześnie spłyca to trochę odbiór literacki tekstu. Skupiamy się na obrazkach pomijając i odsuwając na dalszy plan samą akcję, która wypada bardzo blado. Jak na thriller za mało jest tutaj napięcia i bodźców, które byłyby jego siłą napędową. Postacie są monotonne i szare, tylko Jenny jawi się jako kolorowy ptak wybijający się z nudnego tłumu. Całość ratuje świetnie nakreślone tło społeczno-historyczne. Ciekawie opisane jest XIX-wieczne San Francisco. Dużym plusem jest także umiejętne przetykanie tekstu autentycznymi piosenkami i przyśpiewkami. Ubogacają one powieść i nadają jej wyjątkowy klimat. ,,Muzyka żab" to pod względem historycznym kawał dobrej roboty. Wyraźnie widać wkład autorki w odtworzeniu zdarzeń i jak najbardziej autentycznym zaprezentowaniu postaci. Niestety nie jest to taki thriller na jaki liczyłam ale nie czuję się rozczarowana.