Muchomory w cukrze

Książkę "Muchomory w cukrze" czytało mi się bardzo szybko; styl pisania jest bardzo ciekawy. Ogólnie książka ta wciągnęła tak, że przeczytałam ją w dwa dni. Jednak sama fabuła średnio mi się podobała, jest ona dość monotonna. Pięcioro przyjaciół po zdanej maturze, tuż przed rozpoczęciem studiów, chce wyjechać na wspólne wakacje. Ostatecznie ich wyborem jest Domek z Drewna i Szkła, domek, w którym mieszka Adam, przyszywany brat jednego z bohaterów książki. Ich każdy dzień w tym miejscu właściwie niczym się nie różni; tam, gdzie spędzają wakacje, nie ma zasięgu ani dostępu do internetu, więc mają dużo czasu na refleksje, rozmowy, wyznania szczerości, na pisanie różnych tekstów (w końcu wszyscy pięcioro są absolwentami liceum o profilu humanistycznym),a także na picie dużej ilości alkoholu oraz... próbowanie jakichś "śmiesznych" grzybków, które proponuje im Adam. I właściwie fabuła tej książki mogłaby się tak toczyć beztrosko w nieskończoność, gdyby autorka nie wpadła na to, że wypadałoby w jakiś ciekawy sposób zakończyć - najlepiej w taki, który wywołałby u czytelnika szok, niedowierzanie i którego czytelnik się nie spodziewa... Nie da się zaprzeczyć temu, że autorka potrafi wciągnąć czytelnika, ma fajny styl pisania, który wzbudza w czytelniku ciekawość tego, co będzie się działo dalej. Ale poza tym fabuła była trochę monotonna i - poza zakończeniem - do bólu przewidywalna.