Mówili, że jest piękna

To moja trzecia przeczytana powieść popularnego francuskiego pisarza obok - "Czarne nenufary " i "Nigdy nie zapomnieć". Wszystkie mają swój niepowtarzalny styl przypisany autorowi . Stworzona mozaika tajemnicy, nieprawdopodobieństwa oraz rzetelnie przedstawione realia życia łączą się na końcu każdej powieści w logiczną całość. "Mówili, że jest piękna" to wielowątkowa powieść , w której czytelnik wsłuchawszy się w snutą tragiczną opowieść Leyli z małego, ubogiego afrykańskiego państewka Benin (w którym jeszcze do niedawna rolę środka płatniczego pełniły typowe wyłącznie dla tego rejonu świata - muszelki morskie) poznaje historię jej życia i marzeń. Jest to historia naznaczona bólem, chorobą, cierpieniem i wielką niesprawiedliwością. Równocześnie z narracją Leyli Maal toczy się wątek kryminalny związany z poszukiwaniem przez marsylską policję seryjnej morderczyni. Mimo, że tożsamość przestępczyni jest znana policji , jej osoba jest praktycznie nieuchwytna. Opisując losy Leyli Maal i jej rodziny , Bussi porusza niezwykle ważny i aktualny problem nielegalnych migrantów, cenę jaką płacą za marzenia o zamieszkaniu w spokojnej, bezpiecznej i zapewniającej podstawowe potrzeby życiowe - Europie. W bezpośredni sposób autor powieści obnaża mechanizmy urzędów zajmujących się sprawami imigrantów , trudnościami ze znalezieniem stałej pracy, ubezpieczeniem zdrowotnym, łączeniem z rodzinami a nade wszystko przymykaniem oczu na różnego rodzaju formy wykorzystywania bezradności tych ludzi, szczególnie finansowych, nie oferujących niczego w zamian. Różnego rodzaju stowarzyszenia, fundacje działające pod przykrywką praw człowieka i humanitaryzmu poszerzają szeregi "niezwykle pracowitych" przemytników generujących zyski liczone w miliardach na niewolniczym handlu żywym towarem. W książce przewija się wątek kolorowych bransoletek noszonych przez nielegalnych Afrykanów, o ich zaskakującym znaczeniu czytelnik dowiaduje się z powieści. Podobnie zresztą o losach ofiar tonących w Morzu Śródziemnym na rzekomo przeładowanych (jak często słyszymy w mediach) łodziach. Nikt zazwyczaj nie docieka wyjaśnienia prawdziwości wydarzeń mimo, że ilość ofiar przeraża. Ciekawy jest również głos rodowitych Francuzów, jak oni postrzegają zmiany zachodzące w ich kraju . - Reasumując powieść zawiera w sobie elementy literatury obyczajowej, kryminalnej oraz wstrząsające spojrzenie literatury faktu.