Mordercza krowa

Zło atakuje Suchą Beskidzką po raz kolejny. Franek to trudny przypadek, lokalny pijaczek, oficjalnie rolnik, praktycznie nieszczęsna dusza, topiąca bóle egzystencjalne w alkoholu. Poziom bólu wzrasta wraz z chwilą, gdy kosmici porywają mu krowę. Oczywiście, nikt mu nie wierzy, kto to widział UFO w XXI wieku? Po dwóch latach jednak Jadźka, czyli ukochana mućka naszego bohatera, wraca i wydaje się pełna energii oraz mleka. To otwiera nową drogę dla zapełnienia portfela nieszczęsnego Franka. Ukrywa jednak ona pewną tajemnicę, w którą trudno będzie uwierzyć. Mordercza seria ma to do siebie , że atakuje znienacka. Po każdym tytule fani czekają na następny akt przemocy. Tomasz Siwiec w tym czasie wyszukuje kolejnego antagonistę, który z pewnością zaskoczy niejednego fana pulpy. Dokłada do niego odpowiedni tzw origin story, taki w miarę oryginalny, ale czerpiący sporo z twórczości wszelakiej na poziomie B,C,D i jeszcze dalej. W efekcie dostajemy krótką formę, gdzie trup ściele się gęsto, preferencje polityczne autora pokrywają się z tymi od odbiorcy, czyli w tym momencie moimi, ciosy uderzają dokładnie w te struktury, które mają najwięcej do gadania, a najmniej działają, czyli to nie jest kara na wyrost. Potrafi być ohydnie, brutalnie, chamsko, paskudnie. Ale tak właśnie ta literatura działa. Ta część jednak wydała mi się zbyt ugłaskana. Jak w poprzednich tytułach, ten również nie szaleje z ilością stron, więc lektura nie jest czasochłonna. W tym wszystkim jakoś umyka Franek, który znika wraz z pojawieniem się Jadźki, i to jest chyba największy minus tej książeczki. Jest oczywiście na stronach historii, ale schodzi na dalszy plan, a jak już się pojawia, to jego obecność nie ma tej mocy, co na pierwszych stronach. A jednak szkoda, bo pomimo nałogu, był całkiem sympatycznym typem. Podsumowując: seria trzyma formę, zaskakuje tam, gdzie trzeba, nie bierze jeńców. Trochę tempem odstaje od poprzednich obrazów zwierzęcej agresji, ale przy tych rozmiarach, to nie jest wielki problem. A seria się rozrasta… + nowe formy agresji, brak jeńców - za mało Franka