Mnie zabić

Chodzą słuchy, że nowsze powieści Joanny Chmielewskiej nie trzymają poziomu, są zdecydowanie słabsze od tych starszych. Gdy sięgnęłam po "Mnie zabić" (2005),obawiałam się, że mogę się rozczarować. A tu miła niespodzianka. Mnie książka podobała się bardzo. Niezła intryga, barwni i zabawni bohaterzy. Autorka świetnie opisała, jak zwykły przypadek może kogoś uszczęśliwić lub na odwrót - zniszczyć mu życie. Do samej siebie, swego wyglądu i wieku podeszła z dużym dystansem i humorem, operując słowami: "raszpla", "zołza", "zmora", "prukwa". I na deser cytat wart odnotowania: "Nieszczęścia, być może, chodzą parami, powodzenie biega w kratkę."