Młode lwy

Słońce nie będzie nigdy już tak cudnie wschodzić i zachodzić Księżyc nie będzie tak pięknie wisiał Nigdy nie będzie takiej telewizji Takich kolorowych gazet. Niestety zrobiłem sobie krzywdę wracając po wielu latach do „Młodych Lwów”. Pamiętam, że będąc młodym pacholęciem zachwyciłem się tą powieścią. Kilka tygodni temu obejrzałem z wielkimi nadziejami jej ekranizację z 1958 r. I mimo Marlona Brando. Montgomery Clifta i Deana Martina nie porwała mnie. Z zapałem sięgnąłem więc po książkę, aby móc na koniec zakrzyknąć: „Ponad pół wieku temu też potrafili spieprzyć ekranizację”. I nie zakrzyknąłem. To nie jest zła powieść. Ale nie jest niestety wybitna, jak chciałem ją zapamiętać. Shaw zaplanował z precyzją punkty zwrotne i zakończenie, ale niestety poprowadził bohaterów dość nieprawdopodobną ścieżką. Dodatkowo zgrzyta wiarygodność postaci, trudno uwierzyć w ich przemiany i naturalność podejmowanych przez nich wyborów. Szkoda mi swoich własnych zrujnowanych młodzieńczych uniesień.