Mity polskiego września 1939

Książka jest przykładem publicystyki historycznej i to w najgorszym wydaniu, gdyż autorzy są nieobiektywni. Serwują czytelnikom zatrważającą ilość półprawd, manipulują faktami i naginają je do swoich tez. Przepraszam, ale logika nie jest kurtyzaną, dlatego pytam: czego wielkiego dokonał np. marszałek Rydz-Śmigły, że według panów Kopra i Pawłowskiego: "był najlepszym polskim wodzem co najmniej od czasów Jana III Sobieskiego"? W książce traktującej o historii jest "aż" (!!!!!!!) 7 przypisów! rozlokowanych na 272. stronach. Brak również bibliografii oraz wykazu tekstów źródłowych. Przytaczane są dane statystyczne, ale nie wiadomo skąd zostały zaczerpnięte. Uważam, że ta publikacja to przykład czystej amatorszczyzny i radosnej twórczości własnej. Zgodnie z metodologią, zastosowaną w tym "dziele" to i ja mogłabym napisać, że Kopernik była kobietą, albo że rząd londyński miał swą siedzibę na San Escobar. Autorzy zachwalają swoje "dzieło" jako obalające mity stworzone przez komunistów w czasach PRL. Tyle, że często obalają te, które już dawno zostały obalone. O ataku na Polskę hitlerowców i sowietów we wrześniu 1939 roku powszechnie wiadomo już od 30. lat. Oprócz tego autorzy mają dla czytelników następujące tezy: - komuniści oczerniali niesłusznie sanację, która doskonale i sprawiedliwie rządziła w Polsce, - we wrześniu 1939 r. Polska armia była doskonale wyposażona, nowoczesna, była jedną z najsilniejszych armii europejskich i właściwie wygrała wojnę 1939r., ale wszystko zniweczył zdradziecki atak sowietów, - za tragedię Polski w czasie i po II wojnie światowej winę ponoszą w 100% alianci, - Niemcy są do tej pory okupowane przez wojska amerykańskie, co uniemożliwia państwu niemieckiemu prowadzenie samodzielnej polityki gospodarczej. Nie trzeba być zawodowym historykiem, żeby ocenić, iż zamieszczona w tym"dziele" wizja historii jest pokrewna z tą, którą uparcie kreują panowie specjaliści od rzekomego zamachu smoleńskiego. Odradzam czytanie tych bzdur. Pan Koper niech lepiej zajmuje się literatami, bo w książkach o pisarzach jest na ogół obiektywny i zawsze zamieszcza liczne przypisy oraz obszerne zestawienia bibliograficzne. Nie ukrywam, że na skutek popełnienia tej publikacji, stracił w moich oczach wiarygodność. Napisanie przez niego tej książki z panem doktorem Tymoteuszem Pawłowskim było, jak zawarcie paktu z diabłem.