Mitochondrium

„Mitochondrium” to opowieść o śmierci i o mieście – niejednoznaczna gatunkowo, pełna odniesień kulturowych i cytatów z codzienności. Powaga podejmowanych tematów – takich jak śmierć, relacje pamięci i teraźniejszości oraz społeczne i polityczne zaangażowanie – nie sprawia, że tom utrzymany jest w minorowym tonie. Przeciwnie, Lenart ma skłonność do ironii (i autoironii),prześmiewczej dosadności, groteski i absurdu, kontrapunktowania przenikliwie smutnych obrazów żartem. Tom dopełniają fotografie Doroty Ozy Kareckiej, a puentuje wiersz portorykańskiego poety Roque Raquel Salas Rivery, nadając temu, co osobiste, wymiar uniwersalny. Bo ta historia mogłaby się wydarzyć niemal wszędzie.