Misja

Misja sentymentalna. Po egzemplarz "Nowego Talizmanu" z 1996 roku nurkowałem w kontenerze na śmieci (po likwidacji sklepu Cyber Smok w Szczecinie). Ale warto było. Dzięki temu poznałem trójkę rubasznych krasnoludów, które nie przebierają w środkach jeśli chodzi o walkę ze złem. A zła nienawidzą z całego czarnego serce... i potrafią rozpoznać diabła wcielonego. Nie zwiodą ich rumiane policzki paladynów! Śmierć, gorzałka i chędożenie. Ach, co to były za czasy.... w komiksie, znaczy ;) Fabuła to taki literacki kamp - drwina z ogranych motywów książek fantastycznych, którymi kapitalizm zaczął nas karmić w latach 90' i na początku lat 2000. Ale jest w tym komiksie coś więcej, bo Madej był genialnym rysownikiem i zdecydowanie wolał czerń niż biel. Dobrze żonglował tymi kolorami, odwracając proporcje by roztoczyć aurę prawdziwej ciemności. Dlatego mamy tutaj do czynienia z mocną grotechą i turpizmem, ale tak trzeba. Korowód upadłych typów, szemranych bohaterów i potwornych potworów. O tym jest ten komiks. Jeśli w latach 90' na sesjach RPG chciałeś grać krasnoludem, to "Misja" jest dla ciebie. A teraz zaśpiewajmy ulubiony szlagier krasnoludów pod tytułem "Złoto, wóda, żarcie i chędożenie to ciężka praca, która popłaca" bezimiennego barda z podziemia. Niech mu ziemia lepką będzie.