Miłość zostawiłam w getcie

„Czy w ogóle istnieje gdzieś niegroźny, oswojony, normalny świat? Czy w oku wojennego cyklonu można gdzieś się zaszyć i spokojnie przeczekać nawałnicę?” Nina Majewska-Brown ponownie przenosi nas w świat II wojny światowej i dostarcza czytelnikom ogromnych emocji oraz sporej dawki wiedzy o działaniu getta w Warszawie. #miłośćzostawiłamwgetcie opisuje prawdziwą historię przyjaźni Jadwigi Roguskiej i Miriam Rubin. Jadwiga jako Polka i żona lekarza ma w miarę normalne życie w czasie wojny, jednak jej przyjaciółka wraz z rodziną doświadcza koszmaru, a jej jedyną „winą” jest pochodzenie żydowskie. Jak człowiek mógł tak potraktować drugą osobę? Dlaczego zawsze musimy dzielić się na lepszych i gorszych? Co jest takiego w nas, że nie potrafimy z miłością podejść do drugiego człowieka, ale szukamy okazji, żeby wykorzystać jego słabość i cieszymy się, kiedy jesteśmy lepsi od innych? Ta powieść stawia nas przed trudnymi dylematami, z którymi zmagamy się od czasów wybuchu II wojny światowej. Literatura wojenna i wspomnienia osób, które przeżyły te straszne czasy, nieustannie uświadamiają nam do czego jesteśmy zdolni i jak łatwo zmienić nas w bestie. To też dowód na to, że zabić można nie tylko fizycznie, ale też psychicznie. Mimo, iż czytam sporo literatury wojennej, to zawsze sięgam po książki Majewskiej-Brown, bo są szczere, ukazują portrety prawdziwych postaci i wydarzeń, co sprawia, że te powieści czyta się jak literaturę faktu lub wspomnienia bliskiej osoby. Przez to są nasycone emocjami i dostarczają wielu wzruszeń. Dodatkowo autorka zawsze ze szczegółami opisuje czytelnikom tło historyczne wraz ze wszystkimi aspektami. W tej powieści możemy zaznajomić się z kulturą Żydów Europy Środkowo-Wschodniej, językiem jidysz, organizacjami żydowskimi działającymi w getcie oraz kalendarium wydarzeń związanych ze społecznością żydowską w wojennej Warszawie. Jeśli lubicie literaturę wojenną lub szukacie powieści, która Was poruszy to z pewnością ta pozycja Wam się spodoba.