Miłość w spadku

Kolejna powieść autorki która nie wywarła na mnie jakiegoś pozytywnego wrażenia. Takie sobie babskie czytadło, które czyta się lekko i nic poza tym. Początek bardzo dobry i ciekawy, ale potem zaczyna być już coraz bardziej nudno. Denerwowała mnie bohaterka Marina. Osoba mimo swoich 30-tu lat bardzo niedojrzała emocjonalnie. Mimo że zdała sobie wcześniej sprawę, że nie kocha swojego narzeczonego dopiero przed ołtarzem go o tym poinformowała i uciekła. Potem przypadek sprawił, że spotkała swoja pierwsza miłość i odnowiła z nim znajomość nie pytając czy ten ma rodzinę czy nie. I wreszcie zamieszkała a nawet wzięła ślub z człowiekiem którego wcale nie znała, chociaż ciągle powtarzała, ze pragnie małżeństwa tylko z miłości. A jej mąż też jakoś nie przypadł mi do gustu. Przez matkę brakowało mu wiary w innego człowieka i w miłość. Dlatego ich małżeństwo było tylko na papierku mimo ze mieszkali ze sobą prawie przez rok, co wydawało mi się takie strasznie nierealne i naciągane. Styl autorki też pozostawia dużo do życzenia, taki górnolotny, pełen przymiotników ciągle opisujących urodę bohaterki. I mimo ze w powieści dużo się dzieje, to wszystko jest takie przewidywalne i wiadomo jak ta historia się zakończy. Czyta się szybko, bo jest tu dużo dialogów ale brak mi było tego "czegoś" co sprawia że powieść czyta się z zainteresowaniem.