Milczenia z Bogiem

Milczenia z Bogiem są wielobarwną tkaniną słów i emocji nimi wyrażonych. Tworzą ją przede wszystkim silne sploty podstawowych pierwiastków życia: męskości i kobiecości. To one określają odmienne formy doświadczania rzeczywistości, rodzą napięcia wynikające z potrzeby dopełnienia. Ciężar samotności wzmaga tę potrzebę, ponagla do dążenia ku pełni. Doskonałym wyrazem pełni jest Bóg, a zatem trwanie przy Nim, odczuwanie Jego obecności, „milczenie” z Nim jest początkiem powrotu do Raju, do stanu pierwotnej jedności całego stworzenia. A swoją drogą, jakże oczywista i naturalna jest ta wzajemność trwania i czuwania Boga i człowieka w ujęciu Ewy Klajman-Gomolińskiej. O ileż bliższy człowiekowi okazuje się Bóg dzięki tej poezji. Piotr Sanetra (fragm. Posłowia)