Mierzeja

Bracia Miłoszewscy stworzyli scenariusz sensacyjnego thrillera wykorzystany w audiobookowej superprodukcji. Słucha się lekko, ale… Parafrazując pierwszą linijkę „Balu wszystkich świętych” – ta superprodukcja jest jak film, tani klasy „B”. Chciałoby się nawet dodać kolejny wers, ten o scenarzyście. Wszystko jest chaotyczne, skaczące. Ilość postaci i nagłe przeskakiwanie pomiędzy nimi powodowało, że często gubiłem wątek i nie wiedziałem co się dzieje. Wydaje się, że produkcje audio rządzą się innymi prawami niż książka czy film. Słuchacz (nie widz, nie czytelnik) musi mieć jasność tego, co dzieje się na przestrzeni fabuły. Nie powinien mieć co chwilę przeskok ku kolejnemu wątkowi, kolejnej postaci, chociaż w książce krótkie dynamiczne rozdziały nawet się sprawdzają. Kolejna też dygresja – wszystko wydaje się być tworzone na szybko i pod zamówienie. Tak jakby kontrakt zobowiązywał. Brakowało intrygi, brakowało twista, brakowało też tej złotej, spajającej nici, która wszystko połączyłaby w jedną zgrabną całość. A tak mamy superprodukcję grubymi nićmi szytą.