Między wrony

Niby niczego odkrywczego tu nie ma, a czyta się tę powieść wyśmienicie. Veronica Roth porusza się na polu urban fantasy pomieszanej z folklorem a miks, który proponuje, prezentuje się zaskakująco świeżo. To opowieść o wyraźnym baśniowym sznycie, która porusza m.in. tematykę trudnej przeszłości i tego, czy można komuś (a także samemu sobie) wybaczyć dawne grzechy. Książka jest w zasadzie jednowątkowa, ale na całej przestrzeni potrafi utrzymać zainteresowanie odbiorcy, co ma miejsce także dzięki wiarygodnej kreacji charakterologicznej bohaterów, i tyczy się to nie tylko tego głównego. "Między wrony" trochę kojarzy mi się z zajmującą gawędą, przekazywaną ustnie opowieścią o magicznym charakterze, która hipnotyzuje słuchacza (tu czytelnika) i zapewnia mu emocjonalną odskocznię od codzienności.