Miasto poza czasem

Oto sedno powieści: "Nieśmiertelność jest najgorszą karą, jaką nam można nałożyć, i współczuje Bogu, bo też na nią cierpi". Dziwna na książka. Chyba po prostu czego innego się spodziewałam. Ogólnie fajny klimat, dobry język powieści, ale historie o wampirach to trochę nie moja bajka... No i to zakończenie jakieś takie płytkie. Brakuje mocnego podsumowania, jakiegoś akcentu. Atu właściwie brak nawet motywu przewodniego - co powodowało naszym bohaterem w życiu przez te wszystkie lata krążenia po Barcelonie - miłość, poczucie czynienia dobra, ratowania ludzi przez Tym Drugim... A może właśnie to zdanie jest tym, co najważniejsze: "I wtedy dowiedziałem się, że nawet syn diabła może kochać samotny dom, psa i dziewczynkę"...