Miasto glin

"Miasto glin", to moja pierwsza przygoda z Karin Slaughter i na pewno nie ostatnia. Książka zaskoczyła mnie w swej formie. Spodziewałam się.....sama nie wiem czego, a otrzymałam wstrząsającą powieść obyczajową z wątkiem kryminalnym w tle. Autorka, w zaskakujący wręcz sposób, odtworzyła klimat lat siedemdziesiątych. Nie bała się dosadnie i bez ściemy przedstawić nastrojów panujących w tamtym czasie w amerykańskiej policji. Kobiety, traktowane na równi z Afroamerykanami i homoseksualistami, jako podgatunek ludzkości. Biały mężczyzna za to, jest tym, któremu można bezkarnie wszystko.Biały mężczyzna jest królem życia, jest niemalże jak Bóg. Główne bohaterki, są bardzo wyraziste i charakterne. Pani Slaughter osiągnęła fantastyczny rezultat, jednocześnie dodając pazura książce, łącząc ze sobą dwie tak skrajne osobowości. Akcja książki poprowadzona w sposób bardzo ciekawy, choć przyznam szczerze, że nazbyt przewidywalny. Spowodowało to, w moim odczuciu, lekkie dłużyzny. Dawkowanie napięcia, dynamizm i świetne dialogi, to zdecydowanie zaleta "Miasta glin", a może raczej "Miasta kobiet"? Kapitalna, genialna i niesamowita okładka.