Miasto

Kiedyś zaczytywałem się w książkach Koontz’a, głównie w horrorach. Najczęściej byłem zadowolony. Nowsze pozycje pisarza nie robiły już takiego wrażenia. Sprawdziłem jak radzi sobie w innym gatunku literackim. Odczucia mieszane. Plusy: - historia znakomitego pianisty Jonaha Kirka, który postanawia spisać swoją przeszłość, szczególnie lata dzieciństwa; - wspomnienia chwil, które wzbudzały pozytywne emocje, jak i te negatywne; - zawsze będą ludzie ci dobrzy jak i ci źli (jak najmniej tych drugich); - dobrze wykreowani bohaterowie Panna Paerl, Pan Yoshioka, Kirk; - w życiu ważne są rodzina, przyjaciele, miłość, przyjaźń, szacunek; - trzeba iść przez życie z podniesioną głową, przezwyciężać przeciwności losu; - cieszyć się każdą chwilą w której możemy być szczęśliwi; - prorocze wizje, które niosą niebezpieczeństwo i zagrożenie; - magiczne elementy wplecione w fabułę, które tworzą dobry klimat. Minusy: - wspomnienia snute z perspektywy młodego chłopca nie porwały mnie; - zbyt rozwlekła, czasami nic się nie dzieje przez wiele stron; - bardziej dla młodszego pokolenia, ja nie mogłem wejść w fabułę. Ogółem książka dobra.