Miasteczko Nonstead

Marcin Mortka z powodzeniem mógł zostać polskim Kingiem – w 2012 r. konkurencja była mniejsza – ale spróbował zostać Kingiem amerykańskim. Jestem ostatnim, który dąsa się na umieszczenie przez polskiego autora akcji w USA, ale musi za tym iść pewne wyczucie. Przez pół książki nie mogłem oprzeć się wrażeniu, że to jest... źle przetłumaczone. Gdyby ją przełożyć na angielski, a potem z powrotem na polski, mogłaby wiele zyskać na autentyczności. Mogłoby się na przykład zgubić gdzieś to, że ludzie na amerykańskim zadupiu powszechnie zaczynają zdanie od „sęk w tym, że”. W ogóle dialogi raczej nie zachwycają, główny bohater jest niestabilny, i gdy dowiedziałem się, że właśnie pojawiła się kontynuacja (spłynęło to na mnie w okolicy drugiego rozdziału, ot, karykatura timingu),uznałem, że tę wiedzę zignoruję. Aha, zapomniałem dodać, że bardzo nie pasuje mi technika przetykania tekstu monologiem wewnętrznym diabolicznego, nietykalnego, zgredowatego mizantropa. Ale potem te wszystkie felery zeszły na dalszy plan, bo zrobiło się naprawdę ciekawie, i choć całość opiera się na zbiegu okoliczności gigantycznym nawet jak na horrory (King by tego tak nie zostawił),między mną a powieścią zaiskrzyło. Sprytnie pomyślane i ładnie pociągnięte. Pod koniec podobało mi się już prawie wszystko, a epilog uczynił realną perspektywę wzięcia się za „Hellware”. Już mnie trochę niepokoi, w czym i ile razy będzie sęk.