Mężczyzna w czerwonym płaszczu

Jeśli ponadprzeciętnie lubisz prozę J. Barnes’a lub interesuje, może raczej namiętnie intryguje Cię, okres historyczny zwany la Belle Epoque śmiało sięgnij po tą książkę. Otrzymasz historyczny reportaż z tego okresu. Niewiele tu będzie tego Barnesa znanego z takich powieści jak Poczucie kresu, Artur&George, czy Pomówmy szczerze. Na szczęście język, umiejętność wyrażania się w prosty, atrakcyjnie przystępny sposób na tematy teoretycznie złożone, intelektualnie trudne pozostaje. To bardzo dobra wiadomość. Ta właściwość zdecydowanie przydaje się czytelnikowi. Mamy tu bowiem wyjątkowy miszmasz tematów związanych z malarstwem, literaturą, medycyną, polityką, teatrem, obyczajami i prawami rządzącymi tą epoką. Mamy niekonsekwentnie prowadzoną biografia „pierwszego” francuskiego ginekologa Samuela Pozzi. Mamy homoseksualizm i dandysów epoki z hrabią Robertem de Mentesquiou na czele. Mamy genialną aktorkę Sarah Bernhardt, jej nimfomanię pozbawioną ostatecznego uniesienia. To wszystko jest tak silnie zwarte, powiązane ze sobą, zależne i wymagające szczególnej uwagi, że do samego końca nie orientujemy się o co w tej książce chodzi. Nie wychwytujemy, że poruszamy się po, wśród elementów intelektualnego zbytku, nadmiaru, rzeczy, spraw niekoniecznych, zbędnych, nieprzydatnych naszemu życiu i szczęściu. I gdy wydaje się, że straciliśmy czas (chociaż lubimy autora) dochodzi i z lekka, powoli, ale stanowczo rozbrzmiewa myśl: a ch@j tam, mogło być gorzej, przecież Annuszka olej już rozlała.