Melodia serca

Lekkie pióro ma pani Agata, potrafi czarować słowem i w „Melodii serca”, i na żywo, opowiadając o książce. No to jak nie wyjść z targów z książką pod pachą, jak zachwala osobiście autorka, a w dodatku gra na ukulele? Kupiłam, choć obyczajówka z retro romansem to nie moje klimaty. I co? No całkiem, całkiem. Czytało się lekko i przyjemnie, no i miało swój urok. A dzieje się, że hej! Piękna i Bestia, czyli piękna paryżanka i obleśny staruch. Dla równowagi Romeo i Julia na Prawie-Titanicu. Parny i duszny Nowy Orlean, voodoo, kurze białko z kroplą krwi, niepokalane poczęcie, odnaleziony tatuś, gangsterzy i prohibicja, niejeden trup, pewien rzeźnik i kiełbacha, której nawet pies nie chciał tknąć. No i cały ten jazz. Tyle o treści pół żartem, pół serio. A z poważniejszych spraw? Dyskryminacja rasowa, metamorfoza głównej bohaterki, samotność, strata, dobre i złe wybory. No i oczywiście miłość. Bardzo przyzwoita lektura w swoim gatunku. To co, że trochę naiwna, że nadmiar wątków i że pokręcone to wszystko? Na leżaku letnią porą lub zimą pod kocykiem - smakuje bardzo dobrze.