Mechaniczny

„Mam na imię Jax Tak nazwali mnie moi ludzcy panowie Jestem klakierem – mechanicznym człowiekiem napędzanym mocą alchemii Jestem wiernym sługą i doskonałą machiną wojenną…” „Mechaniczny” to pierwszy tom trylogii „Wojny alchemiczne” Iana Tregillisa. Zaczynamy w 1926 roku w alternatywnym świecie nad którym panuje Holandia. Swoje imperium zbudowała dzięki mechanicznej armii (klakierów) stworzonej ponad dwa i pół stulecia wcześniej przez naukowca i zegarmistrza Christiana Huygensa a która cały czas jest unowocześniana przez Gildie Zegarmistrzów w podziemiach Wielkiej Kuźni w stolicy kraju - Hadze. Dosyć oryginalne uniwersum jakie nakreślił przed czytelnikami autor jest bardzo pomysłowym tłem dla szpiegowskich zmagań pomiędzy Nową Francją a Królestwem Niderlandów. Pierwsi chcą poznać sekret budowy klakierów i zniszczyć hegemonię Holendrów a drudzy chcą całkowicie pokonać ostatni zbuntowany kraj. Protestancka Holandia z armią mosiężnych wszędobylskich robotów kontra katolicka Nowa Francja próbująca udowodnić, że maszyny mogą mieć Wolną Wole. I właśnie ten wątek – istnienia czy nie Wolnej Woli, samoświadomych klakierów jest według mnie najciekawszy w książce. Szukamy odpowiedzi na pytanie o różnice pomiędzy myślącą, czującą maszyną a człowiekiem. Staje przed nami odwieczny w świecie fantastyki dylemat: Czy pozbawiony możliwości samostanowienia człowiek jest maszyną a mająca możliwość swobodnego myślenia maszyna jest już człowiekiem ? Gdzie jest pomiędzy nimi granica ? Trudno oderwać się od książki a tylko kwestią czasu jest kiedy sięgnę po kolejny tom „Wojen alchemicznych” „… Jestem posłuszny życzeniom moich panów Jestem niewolnikiem Ale wkrótce będę wolny”