Max, Mischa i ofensywa Tet

Ta powieść to wielkie monumentalne dzieło ogromnych rozmiarów. Ponad czterdzieści godzin słuchania i ani minuty zmarnowanego czasu. To bardzo inteligentna proza o życiu w obcym kraju, o ludziach którzy poszukują swojej tożsamości i o wielkiej potrzebie akceptacji. To też powieść o różnych wymiarach sztuki. Każdy z czwórki bohaterów symbolizuje inną jej gałąź. Micha jest malarką, Max zajmuje się teatrem, Owen jest muzykiem a Mordechaj aktorem. To jednocześnie jest wielka powieść o miłości i pięknej przyjaźni, która jest w stanie przetrwać wszystko. To hołd oddany F.F. Coppoli i jego największemu filmowi jakim niewątpliwie jest „Czas Apokalipsy”. To również historia o bezsensie wojny i o tym, co po sobie pozostawia w umysłach ludzi, których dotyka bezpośrednio. To przede wszystkim świetna literatura, którą się pochłania i czyta z wielką przyjemnością. Nie sposób uciec od porównania do innego norweskiego pisarza , mowa oczywiście o Karlu Ove Knausgardzie, bo to również jest historia życia głównego narratora którym jest Max, z tą różnicą, że w przypadku powieści Johana Harstada mamy od początku do końca do czynienia z fikcją literacką, choć czyta się ją jak prawdziwy zapis historii życia bohaterów. „Max, Micha i ofensywa Tet” to dla mnie rewelacyjne zamknięcie czytelniczego roku a.d. 2025. Polecam bardzo! Rewelacja!