Matylda i mroczna pieczęć

Matylda jest księżniczką. Jednak jej marzeniem nie są bale i piękne suknie o to co nie. Ona chce zostać rycerzem, choć najpierw musi zostać giermkiem. W tej części jej marzenie się spełnia. Dostaje pozwolenie, by uczyć się na rycerza. Została więc wcielona w poczet giermków. Już w wyobraźni widziała siebie w chwale i uwielbieniu, gdy przyjdzie na pierwszy trening i okaże się, że jest stworzona do tego. Jednak rzeczywistość jest inna, a ona się o tym boleśnie dowiaduje. Do tego ćwiczenia nie są tu największym problemem. Pojawia się tajemnicza mgła, która zaczyna sprawiać, że ludzie zaczynają dziwnie zachowywać. A to dopiero początek, co będzie dalej? Jest to drugi tom przygód rezolutnej księżniczki. Książeczka jest w sam raz dla młodszych dzieci. Książeczka skierowana jest do dzieci, nieważne czy to chłopiec, czy dziewczynka. Choć opisują one przygody dziewczynki, to jednak chłopczyk nie będzie się tu nudzić. Znajdziemy tu bowiem potwory, dziwne stwory, walka na miecze, stawanie czoła swoim lękom. W tej historii znajdziemy sporo wartościowych rzeczy, sporo można się z niej nauczyć. Nie zawsze to, co pragniemy, marzymy, jest takie, jakie chcemy, żeby było. Uczy tego, że aby być w czymś dobrym, nie wystarczą chęci. Trzeba na to ciężko pracować i ćwiczyć. Przedstawia też, że nie warto się poddawać, tylko starać się być lepszym. Ukazuje jak się czujemy gdy ktoś z nas się wyśmiewa, rozpuszcza złośliwe plotki. Może to uświadomi niektórym dzieciom, że tak robić nie wolno. Porusza też temat uprzedzeń do innych. Nie warto się uprzedzać do kogoś, tylko dlatego, że jest inny, trzeba poznać wpierw bliżej kogoś, by móc oceniać. W tym tomie również autorka pokazuje, jak ważne jest wsparcie i zrozumienie ze strony najbliższych. Oraz to, że nie powinniśmy sami stawiać sobie bardzo wysokich wymagań. Tak jak księżniczka, myślała, że wystarczy to, że umie bić się na drewniane miecze z dziećmi, sprawi, że od razu będzie wyśmienitym szermierzem. Przez takie myślenie chodziła cały czas smutna, zrezygnowana, bo nie dała sobie czasu na to, by się nauczyć podstaw, a już chciała być mistrzem. Tak wysokie oczekiwania mogą prowadzić do zniechęcenia, smutku, przygnębienia oraz rezygnacji z danej rzeczy. Owszem jakieś wymagania w stosunku do siebie trzeba mieć, jednak muszą być realne. Wtedy będą nas cieszyć nasze postępy i nie będziemy się zniechęcać już na starcie. „Postawiłaś sobie wysoko poprzeczkę i trudno ci do niej doskoczyć”. Książkę czyta się szybko i przyjemnie. A ciekawe ilustracje zachęcą dzieci do samodzielnego czytania. Historia wciąga i porywa. Zakończenie sugeruje, że będą kolejne części. Jedyna rzecz, jaka mi się tu nie spodobała to używanie takich słów jak rycerka czy giermka, nic bardziej mnie nie irytuje w książkach jak używanie takich feminatywów. Często to umniejsza nam kobietom. Nie dość, że brzmi śmiesznie, to często robione jest to po prostu na siłę. Więc takim zabiegom jestem stanowczo na nie. Jednak oprócz tego, książka jest warta poznania. Jak wyjdzie kolejna, część to na pewno po nią sięgnę.