Masław

Zainspirowana rozmową z Almosem sięgnęłam po Kraszewskiego. "Masław" to powieść z najbardziej mrocznych i tajemniczych lat średniowiecza, kiedy to syn Chrobrego Mieszko II najpierw został z kraju wygnany, potem zmarł (niejasne okoliczności budzą brzydkie podejrzenia). Jego bracia - Bezprym i Otto, a może jeszcze najbardziej tajemniczy Bolko Zapomniany - domagali się władzy,kraj ogarnęła rebelia pogańska, a Masław, rządzący na Mazowszu postanowił z tego bałaganu wyciągnąć jak najwięcej korzyści dla siebie. Niewiele z tego wszystkiego jest w książce Kraszewskiego. To, co mówi o Masławie w świetle dzisiejszych dosiekań historyków jest już zupełnie nieaktualne, ale książkę przeczytałam z przyjemnością, jako swoiste źródło historyczne. Miło mi było przyglądać się językowi mocno trącącemu myszką, miło, że akurat w "Masławie" niewiele było historycznego wykładu (no bo skąd Kraszewski mógł wiele na ten temat wiedzieć),miło, że to, co było tajemnicą zapełnił swoją wyobraźnią. Kiedyś, dawno temu chętniej czytałam książki Kraszewskiego niż podręczniki historii i jakoś na poziomie podstawówkowym to wystarczało. Sama nie wiem, czy dziś by to przeszło. O pierwszej połowie X w. jest pewno w podręczniku jedno zdanie, albo i to nie. Ale w każdym razie Kraszewskiego jako sposobu na poznanie polskiej historii traktować nie można. Wiele się jednak przez te ponad sto lat zmieniło. Nawet w tym, co wiemy o historii :))