Maska Profesora Brandla

— Miała trochę biżuterii, ale nie nazwałbym tego klejnotami.. Poza tym chyba nic... — Czy nie zwrócił pan uwagi, by w ostatnich czasach żona pańska pozbywała się biżuterii lub jakich przedmiotów wartościowych? — Dlaczego pan o to pyta?... — Teoretycznie to tylko formalność... Ale chciałbym wiedzieć. — Nie zauważyłem nic takiego... — A... — sędzia Brodacz zdawał się wahać — czy powiedzmy w ciągu ostatniego roku żona pańska nie żądała od pana większych sum pieniędzy... czy w ogóle wydatki jej nie były większe niż dawniej, dużo większe?... Profesor Brandl patrzył teraz prosto w twarz sędziego. — Chce pan powiedzieć, czy nie przypuszczam, ze zona moja mogła być szantażowana? — Niezupełnie... hm... ale właściwie, jeśli pan stawia tak tę kwestię, to... rzeczywiście. — Żona moja wiedziała, że obronię ją przed każdym wyzyskiem — odpowiedział wolno profesor, jakby z trudem dobierając słów — że obronię ją, jakakolwiek byłaby tego wyzysku przyczyna. — Czy jest pan pewien, że ona wiedziała o tym... Bo widzi pan, kobiety nie zawsze sobie zdają sprawę z naszych intencji. [fragment książki]