Maska Cthulhu

„Maskę Cthulhu” przeczytałem jednym tchem. Jako wielki fan twórczości H.P. Lovecrafta mogę śmiało powiedzieć, że ten zbiór nie zawiódł moich oczekiwań. Każde z sześciu opowiadań zawartych w tomie emanuje atmosferą grozy, niepokoju i tajemnicy – dokładnie tym, czego szukam w literaturze spod znaku Mitów Cthulhu. August Derleth, zebrał w tym tomie opowiadania inspirowane korespondencją z autorem „Zewu Cthulhu”. To dzięki jego pracy możemy dziś obcować z tak zwartym i przemyślanym zestawem historii osadzonych w uniwersum Wielkich Przedwiecznych. Derleth nie tylko kontynuował dziedzictwo Lovecrafta, ale także założył wydawnictwo Arkham House, które odegrało kluczową rolę w popularyzacji prozy mistrza grozy – o czym, muszę przyznać, wcześniej nie wiedziałem. W każdej historii pojawiają się elementy mitologii stworzonej przez Lovecrafta – tajemnicze księgi, zapomniane rytuały, pradawne bóstwa, a także bohaterowie, którzy nieuchronnie stają się ofiarami niepojętej wiedzy i sił spoza ludzkiego pojmowania. Derleth wiernie oddaje styl i atmosferę oryginału, co czyni lekturę niezwykle klimatyczną. Nie sposób jednak nie zauważyć pewnej słabości tego zbioru – opowiadania, choć ciekawe i nastrojowe, opierają się na bardzo podobnej strukturze. Schemat narracyjny powtarza się niemal w każdej historii: bohater odkrywa niepokojące ślady dawno zapomnianych sił, próbuje zgłębić tajemnicę i... kończy się to źle. Czytane osobno, z przerwami – robią wrażenie. Jednak przeczytane jedno po drugim, bez dystansu, mogą sprawiać wrażenie zbyt podobnych do siebie. Pomimo tej powtarzalności uważam, że „Maska Cthulhu” to fascynujący i wart uwagi zbiór dla każdego miłośnika literatury grozy, zwłaszcza tego spod znaku Lovecrafta. Derleth z szacunkiem rozwija mitologię, jednocześnie dodając jej nieco własnego charakteru. Polecam tę lekturę wszystkim fanom mrocznych opowieści – i ostrzegam: uważajcie na macki, bo potrafią sięgnąć nawet poza kartki książki! Czytajcie!