Mary Poppins powraca

Książki o Mary Poppins mają swój niepowtarzalny urok i klimat, który nie każdemu może się podobać, jak inne książki brytyjskich pisarzy z początku XX wieku. Jest w nich mrok i dużo zła. Do tego pisarka pokazuje problem dyskryminacji, pokazuje snobizm i seksizm wśród klasy średniej i wyższej. Nie ma tu ich krytyki tylko przedstawienie rzeczywistości, a ta z perspektywy naszych czasów wygląda brzydko. Wykreowany przez P.L. Travers świat niejednokrotnie próbowali uchwycić filmowcy i to sprawiało, że lektura na nowo zyskiwała czytelników oraz słuchaczy. Można się pokusić o stwierdzenie, że to właśnie filmy sprawiły, że wykreowani przez Travers bohaterzy stali się sławni i zapewnili reklamę jej książce, która zdecydowanie odbiega od przesłodzonych obrazów filmowych. Do tego nie jest to łatwa, lekka i przyjemna opowieść. Sporo tu fantazji, ale całość wypada bardzo ponuro, wręcz przytłaczająco. W przypadku tej książki uważam, że zdecydowanie jest to opowieść, którą rodzice powinni czytać, bo tempo przechodzenia przez tekst ma duże znaczenie. Zwłaszcza, że nie jest to lektura krótka, a przecież skierowana do uczniów nauczania początkowego. Mary Poppins to bystra, uśmiechnięta, śpiewająca piosenki niania, która zawsze dopina swojego celu – z taką ją pamiętamy z filmów Disneya. A jaka była naprawdę? Zdecydowanie paskudna, wredna i porywcza, przez co dobrze wpisuje się w cechy brytyjskich bohaterów w książkach dla dzieci. Mimo tego charakteru dzieci ją uwielbiają. Jej sekret tkwi w poświęcaniu im czasu, uwagi i zabieraniu na niezwykłe wyprawy, przemycania do życia sporej dawki magii. Co z tego, że całość ponura skoro fascynuje tajemnicą? „Mary Popins powraca” przenosi nas do Anglii z lat 30. XX wieku. Do książki wprowadza nas troszkę sielankowy obrazek, kiedy widzimy lodziarza sprzedającego lody oraz zamieszanie wokół napastowanego pastą do butów melonika. Nawarstwiające się problemy sprawiają, że pan Banks marzy o rejsie w nieznane, ucieczce przed codziennością. Niestety życie nie jest takie łatwe. Z każdą stroną dorośli bohaterzy przekonują się, że trudno sprostać wielu zadaniom. Sytuacja wygląda tu źle. Zaczęło się od odejścia niani, Mary Poppins. Dzieci są rozwydrzone i wkurzają dorosłych swoimi psotami. Wizyta w parku ma pomóc w rozładowaniu energii dzieci. W czasie puszczania latawca pojawia się ich ukochana niania. Do pogrążonej w chaosie rodziny przybywa zaradna Mary Poppins, która porwie dzieci w wir niezwykłych przygód, o których młodzi bohaterzy nie będą mogli powiedzieć nikomu dorosłemu. Chaosowi towarzyszącemu w rodzinie Banksów dzieje się bardzo źle. Mogą stracić przy Czereśniowej 17. Uratować może ich znalezienie dowódu na to, że senior Banks zostawił wystarczająco dużo udziałów w akcjach firmy, żeby pokryć hipotekę domu i zapobiec przejęciu go przez bank. Dorosłe dzieci staruszka przeglądają strych, szafy, biurka, ale nic nie znajdują. Natykają się jedynie na pamiątki z przeszłości. Obślizgły szef Micheaela pracującego w banki łaskawie przedłuża termin spłaty należności. Do akcji wkraczają dzieci: Anabel, John i Georgie, którzy próbują pocieszyć ojca i pomóc. Pisarka była krytyczka teatralną, eseistką, podróżniczką, recenzentką, wykładowczynią. Poza Mary Poppins napisała kilkanaście książek dla dzieci i dorosłych. Jej życie obfituje w wiele zaskakujących wydarzeń, ale też jest owiane licznymi tajemnicami. Jedno jest pewne: Mary Poppins zapewniła jej nie tylko przetrwanie, ale i bogactwo. I to nie wersja książkowa tylko filmowa, przed którą autorka długo się wzbraniała. Opowieści o niezwykłej niani urozmaicają ilustracje Mary Shepard, córka Ernesta Sheparda, ilustratora książek Kubusia Puchatka i „O czym szumią wierzby”.