Martwy sezon

Tytuł "Martwy sezon" na pierwszy rzut oka wydaje się być idealnie dopasowany do zbioru opowiadań Christie. Wg mnie jednak jest na tyle uniwersalny, że pasowałby w zasadzie do każdych jej opowiadań. O wiele bardziej podoba mi się oryginalny "Autumns chills" (Jesienne dreszcze). Wskazuje i na czas akcji i na historie z dreszczykiem 😉 Często powtarzam, że czytanie książek Christie to jak powrót do domu. W tym przypadku jeszcze bardziej to odczułam, gdyż po tym powrocie spotkałam dawnych znajomych. Czekali na mnie nie tylko Poirot czy Marple, ale również Tommy & Tuppance oraz pan Quinn. Jak dobrze spędzić czas w takim towarzystwie! W zbiorze #martwysezon opowiadań kryminalnych jest dwanaście i to właśnie tyle dobrych historii. Motywem przewodnim jak się domyślacie jest...śmierć! Taka, która czai się za rogiem i przybiera postać sprytnego mordercy. A może nie tylko? Christie oprócz znanych czytelnikowi postaci wprowadza również nowe, a ich kreacja jest mistrzowska. Kobietę z ostatniego opowiadania wyobrażam sobie do tej pory... tajemnicza a jednocześnie charyzmatyczna! Przyznaję, że byłam pod jej urokiem i wyprowadziła mnie w pole 😅 Zaskakująco dobrze w krótszej formie wypada Poirot. Detektyw będący przejazdem czy na spotkaniu towarzyskim często usłyszy coś na tyle ciekawego o czym, ku uciesze czytelnika, jego analityczny umysł nie może zapomnieć. Opowiadania Christie są świetnym wyborem dla tych co nie przepadają za tą krótką formą bo ją polubią, dla tych co przywiązują się do postaci występujących w seriach, gdyż i tu je znajdą oraz dla fanów Christie, gdyż autorka lubi umieszczać w nich nawiązania do wcześniejszych spraw.