Jej znakiem rozpoznawczym były nieprzyzwoicie zgrabne nogi i nieodłączny papieros w dłoni. Zanim zdobyła popularność, uważano że „Maria Czubaszek” to pseudonim artystyczny, za którym kryje się co najmniej kilku satyryków, bo to niemożliwe, żeby tak dobre teksty pisała kobieta. Piekielnie inteligentna i bystra, zawsze trzymała asa w rękawie w postaci ciętej riposty. W dzieciństwie chciała być Winnetou, a jako dorosła żałowała że nie jest kimś innym, np. Woodym Allenem. Odważnie wyrażała swoje poglądy, mówiąc o dokonanej aborcji, braku sympatii do dzieci i dystansie do wiary. Uwielbiana przez tłumy, często cytowana, budząca strach u rozmówców, sama bała się podobno tylko myszy. Dotychczasowe publikacje o prywatnym życiu Marii Czubaszek charakteryzują się satyrycznym dystansem. Violetta Ozminkowski weszła do prawdziwego świata komentatorki „Szkła kontaktowego” dzięki szczerym rozmowom z jej najbliższymi i wspomnieniom „Zająca”, czyli Wojciecha Karolaka, który udostępnił pokój żony, niezmienionym od jej śmierci. Ozminkowski stworzyła intymny, czuły i pełen wzruszeń portret satyryczki, nie pozbawiony jednak momentów wzbudzających salwy śmiechu. Pokazała Marię – żonę, przyjaciółkę, miłośniczkę psów i palenia papierosów. Marię Czubaszek zapamiętaliśmy jako zabawną straszą panią, która sama niechętnie o sobie mówiła, zasłaniając się kilkoma dyżurnymi anegdotami. Tymczasem „W coś trzeba nie wierzyć” zdejmuje z niej maskę komizmu ukazując człowieka skrywającego samotność, smutek i wewnętrzną rozpacz. Kiedy mówiła, że życie przestało ją bawić, wszyscy odbierali to jako kolejny dobry żart. Tymczasem przy życiu trzymała ją świadomość, że kiedy naprawdę będzie miała dość, popełni samobójstwo. Może dlatego nie oburzała się na słowa matki, która wykrzyczała jej kiedyś, że miała się światu nigdy nie przytrafić. Nie miała apetytu na życie, raczej sprawiało jej ono ból. W młodości próbowała odebrać sobie życie dwukrotnie, pod koniec życia na jej powolne umieranie patrzyła cała Polska. W roku 2016, wraz z jej odejściem ucichł też śmiech wywołany jej nieprzeciętnym spojrzeniem na rzeczywistość. Dzięki niej wszyscy możemy na chwilę brać życie trochę mniej serio. Violetta Ozminkowski - dziennikarka i pisarka. Autorka bestsellerowej biografii Michaliny Wisłockiej "Sztuka kochania gorszycielki", na podstawie której został nakręcony film "Sztuka kochania", i napisanej z opublikowanych wywiadów rozmowy z Agnieszką Osiecką "Lubię farbować wróble". Za życia Marii Czubaszek przekomarzała się z nią, że jak nie poczęstuje papierosem, napisze jej biografię.
Klimat książki
Intymny i bolesny portret wybitnej satyryczki, który pod warstwą humoru odkrywa głęboką samotność i walkę z depresją.
W skrócie
- Wyraziste postacie
- Skłania do myślenia
- Silne emocje
- umiarkowane tempo
Tropy
- maska komizmu
- tragiczna artystka
- niekonwencjonalny styl życia
Szczegóły
- Data wydania
- 23 lutego 2021
- Liczba stron
- 240 str.
- Wydawnictwo
- Prószyński i S-ka
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- biografia, autobiografia, pamiętnik
- ISBN
- 9788381693493
Inne książki autora
(7)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Maria Czubaszek. W coś trzeba nie wierzyć" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.