Mam twój telefon

"Mam Twój telefon" –(i aż ciśnie nam się na usta) i nie zawaham się go użyć :). Tytuł brzmi jak początek tekstu jakiegoś gangstera czy złego charakteru w filmie sensacyjnym czy westernie i tak też uczyni nasza bohaterka Poppy. Co byś zrobiła, gdybyś w jednym dniu straciła dwie najważniejsze dla ciebie rzeczy – pierścionek zaręczynowy, a potem ukochany telefon? Załamałabyś się? Machnęła na to wszystko ręką? Odpuściła? O nie, na pewno nie! Są osoby, które niczym magnes przyciągają do siebie dziwne, śmieszne, wręcz nietypowe sytuacje i zdarzenia, a często co za tym idzie i problemy. Poppy ma wyjątkowo pechowy dzień, nie dość, że na babskim przyjęciu z okazji jej zaręczyn gubi drogocenny pierścionek pamiątkę rodzinną, którą podarował jej w dniu oświadczyn narzeczony, to jeszcze tego samego dnia traci telefon – zostaje on ukradziony. Jako, że limit stresujących czy dziwnych sytuacji na ten dzień jeszcze się nie został wyczerpany – znajduje telefon zupełnie obcej osoby w koszu na śmieci i przywłaszcza go sobie, bo przecież człowiek bez telefonu w dzisiejszych czasach jest jak bez ręki. A to dopiero moi drodzy czytelnicy początek tej historii. Kim jest tajemniczy Sam poznany dzięki "nowej" komórce? Czy okaże się być tym Wymarzonym? Czy jednak pozostanie nim narzeczony o jakże oryginalnym imieniu – Magnus, mężczyzna, który mówi jedno, a robi drugie? Czyżby był taki niezdecydowany w kwestii ślubu? Jakie sekrety ukrywa przed Poppy? Czy przeżyje ona złośliwe komentarze i podteksty przyszłych teściów – geniuszy w dziedzinie filozofii i inteligentów? Nasz bohaterka jest fizjoterapeutką, dziewczyną wrażliwą, wesołą, miłą, przesympatyczną (miejscami nawet za bardzo),czasem bywa naiwna w swoim rozumowaniu i roztargniona przez co momentami przypomina nam Bridget Jones. Książka ta mówi m.in. o podejmowaniu właściwych decyzji. Pokazuje nam jak te podjęte w biegu, zbyt pochopnie, często pod wpływem chwili mogą wpłynąć na nasze życie i ludzi nas otaczających. Historia tutaj przedstawiona jest zabawna, miejscami komiczna, ale też nieco dramatyczna. Czyta się ją szybko i do końca nie wiadomo co się wydarzy, mimo, iż nie jest to żaden kryminał, a zwykły romans obyczajowy. Jak wyglądał będzie finał? Czy książka zakończy się szczęśliwie, czy jednak będzie wyjątkowo smutna? Kinsella ponownie mnie nie rozczarowała. Sadzę, że książka byłaby świetną ekranizacją – coś na kształt obyczajowej komedii romantycznej. Polecam dla relaksu i odprężenia.