Malorie

Po końcówce "Nie otwieraj oczu" byłam bardzo ciekawa co wydarzy się dalej z Malorie i jej dziećmi w świecie bez światła, radości ale z dużą ilością niebezpiecznych stworów... Ten tom zaczyna się w zasadzie wtedy, gdy pierwszy kończy i to jest duży plus. Historia toczy się płynnie dalej a przed naszymi bohaterami kolejne przeciwności losu. W "Malorie" co oczywiste bliżej poznajemy samą Malorie, ale też Toma i Olimpię. Autor konsekwentnie przybliża nam sylwetkę Malorie abyśmy mogli zobaczyć co wpłynęło na to kim się teraz stała. W nowym świecie ma ona jedną podstawową zasadę, a jest nią zasada opaski. Gdy jednak czegoś stanowczo zakazujesz, dzieciom tym bardziej na tym zależy... Jestem pod wielkim wrażeniem jak autor przedstawia świat w którym nie można otworzyć oczu. Opisy przystowywania się do życia w niebezpieczeństwie na płaszczyźnie codzienności są bardzo szczegółowe i skłaniające do refleksji. Autor równie ciekawie podszedł do tematu roli jednostki w nowym społeczeństwie. W świecie gdzie nie ma żadnych praw, pieniądze straciły wartość trzeba nauczyć się żyć od nowa, a ile ludzi to tyle koncepcji... Czy można jednak unikać ludzi i żyć jak pustelnik? Czy da się być bezpiecznym w grupie? Relacje Malorie z dziećmi łączy miłość podszyta strachem. Każdy ukrywa swoje sekrety chcąc chronić drugiego. Dorastający w nowych czasach Tom szuka sposobów na to aby żyć normalnie i Malorie przestaje być dla niego przykładem. A sekret Olimpii to wielka 💣🤯 Klątwa drugiego tomu w tym przypadku nie ma racji bytu, gdyż w tym tomie bardzo, bardzo dużo się dzieje, a czytelnik wyrusza wraz z bohaterami w podróż w nieznane, pełną niepokoju, nieznanych stworów i oszalałych ludzi...