Malajski Excalibur

Malajski Excalibur” to niezwykła książka, powiązanie fantastyki z sensacją, thrillerem politycznym, o także mamy tu ewidentne nawiązania do legend Arturiańskich, bo chodzi tutaj bo Taming sari, miecz, wschodni odpowiednik Excalibura, a więc oręża, którym władał legendarny król Artur. Taming sari jest na tyle ważny, że jest atrybutem władzy jednego z sułtanów, okazało się, że to falsyfikat. Oryginał nadal czeka na odkrycie. Troszkę te wyczyny Owena Llewelyna przypominają to co wyrabiał niejaki Indiana Jones, tyle, że ten główny bohater Nogala zdołał się narazić politykom wszelkiej maści, a że to byli ludzie wpływowi, to kolejna wojna światowa wisiała w powietrzu. Mamy tu rywalizacje o wpływy w Malezji Chińczyków i Arabów, głównie Kuwejtczyków, nowe światowe potęgi gospodarcze. W niedalekiej przyszłości w tej wizji Nogala USA i Europa ledwo zipie, i cała władza nad świtem tkwi na wschodzie. Może Malezja nie należy do potęg, ale jest na tyle kluczowa, że rywalizacja o wpływy tutaj spowodują, że zostanie naruszona równowaga i któraś ze stron zyska przewagę. Miejsce akcji Kuala Lumpur, stolica Malezji, i mimo, że autor doskonale zna realia polityczne, historyczne, kulturowe tego kraju, to jednak w zasadzie mogłaby to być każda inna metropolia, bo czym dzisiaj Londyn, Nowy York, różni się od Kuala Lumpur, Hong Kongu? Wszystkie łączy jedno, są to miasta multikulturowe, a Chińczycy podobnie jak dawniej Żydzi, są wszędzie gdzie są pieniądze. Więc ta koncepcja jest całkiem realistyczna. Choć ja osobiście mam wrażenie, że ta kasandryczna wizja Europy i USA jest mocno przesadzona, bo gdyby tak było, że Europa zdycha, to miliony ludzi nie pchałoby się z Afryki do tej oazy dobrobytu. Raczej byłbym skłonny uznać, że wizja Mieszka Zagańczyka trzyma się kupy, że Europą będą rządzić wyznawcy Islamu, ale nie opłaci im się zarzynać dojnej krowy. Tu w książce mamy, że prezydentem Francji zostaje wyznawca Islamu, to jest realne. Ale starczy tych spekulacji Owen Llewelyn, doświadczony tracker, specjalista od zdobywania informacji wszelakich, dostaje zlecenie na zdobycie haków na Razali'ego, polityka Malezyjskiej partii liberalnej, stosunkowo małej, ale znaczącej, bo pozostałe dwie, to partie, w której wpływy mają Chiny i Kuwejt. W efekcie walka polityczna jest ostra. Razali to jednak wytrawny gracz i nawet istnieją haki na niego, to ich wykrycie jest niemożliwe. A Llewelyn, żeby z honorem wywiązać się z zadania, a więc osiągnąć ten sam efekt, partia liberalna zagłosuje jak trzeba, konieczne jest spełnienie żądań Razaliego, a jest to właśnie kris Tamung Sari, czyli legendarny miecz. Zabawa się dopiero zaczyna. Llewelyn ma na pieńku z niektórymi bossami mafii i politykami, musi się układać z innymi, żeby przetrwać. Kraj pogrąża się w chaosie, na ulicach Kuala Lumpur przewalają się demonstracje, i to takie, że te co mają miejsce co rok w Warszawie 11 listopada to głaskanie grzecznego kotka. A więc czasy są rzeczywiście ciekawe, i wybuchowe. Jak główny bohater wyjdzie z tej kombinatoryki? Można się tego domyśleć, ale po co mam zdradzać, lepiej sięgnijcie do książki. Oczywiście, że warto.