Magia krwi

Silla i jej brat Reese zmagają się z okropnymi wspomnieniami dotyczącymi krwawej śmierci ich rodziców. Cały świat zwrócony jest przeciwko nim i rodzeństwo nie może odnaleźć się w nowej rzeczywistości. Na ich drodze staje Nick, który również boryka się z osobistymi problemami związanymi z rodziną. Okazuje się, że tę trójkę młodych ludzi łączy więcej niż tylko miejsce zamieszkania, czy życie rodzinne. W ich żyłach płynie magia, której wkrótce będą musieli użyć przeciwko potężnej złej czarownicy. Umówmy się: książka nie jest dziełem roku, a nawet dekady. Osobiście uważam, że lekko zahacza o grafomanię dla nastolatek, ale nie jest też do końca zła. Jeśli przeczytało się w swoim życiu wiele książek fantasy, to trzeba wiedzieć, że większość z nich napisana jest według klucza. W takim wypadku w powieściach szuka się czegoś zaskakującego, emocjonującego, czegoś, czego jeszcze nie było. Jeśli właśnie tego chcecie, „Magia krwi” Wam tego nie da. Od początku do końca wiedziałam, co się wydarzy, kto będzie tym złym, kto zginie, kto przeżyje. Mówiąc krótko – żadnego zaskoczenia. Ale wiecie co? To przecież nic złego. W pewnym momencie czytania zrozumiałam, że przecież nie zawsze potrzebne mi są fajerwerki i czasem miło zatopić się w lekturę czegoś zupełnie przewidywalnego. Uważam, że książka może być interesująca i zaskakująca, dla kogoś, kto dopiero zaczął swoją przygodę z fantastyką lub w ogóle z książkami. Sama przecież w młodości przeczytałam góry takich schematycznych pozycji i dzięki temu pokochałam literaturę fantasy. Dlatego też nie skreśliłam tej pozycji na początku. Jeśli szukacie poważnej, wymagającej literatury, musicie ominąć „Magię krwi” i znaleźć coś bardziej odpowiedniego. Mimo wszystko, nie zniechęcam. Być może ktoś w tej lekturze znajdzie wszystko, czego oczekuje od powieści fantasy. Dla mnie jednak pozostawia wiele do życzenia. _______ Na całość opinii oraz dyskusję na temat książki zapraszam tutaj: https://atramentowaprzystan.blogspot.com/2020/10/magia-krwi-tessa-gratton.html