Lustro

„Wszystko było mgliste, a zarazem precyzyjne, takie jak powinno być, słowem, sen”. W prowincjonalnym miasteczku Ici czas uległ zatarciu. Lustro to powieść obyczajowa z elementami psychologii; nie wstrząsa, nie wywołuje wielkich emocji, potrafi za to swoim sennym nieco klimatem wyciszyć, skłonić do refleksji; zwraca uwagę również piękny poetycki język. Daniel Boulanger jest dla mnie odkryciem; spodobały mi się bardzo zarówno jego styl, jak i sama historia. Żałuję, że książka nie jest wyżej notowana na LC. Żeby dopełnić moją ocenę książki, przytoczę jej fragment. „[…] doskonała fuzja niedosytu i spełnienia”.