“Ludziojad” to powieść w konwencji łotrzykowskiej – przygodowa, brawurowa, nonszalancka, z charakterystycznym humorem i dystansem podmiotu do innych i do siebie. Styl jej mocno jest zanurzony w stylistyce Gombrowicza – kpina, hiperbola językowa, powtórzenia, ironia, etc. Związki z problematyką Gombrowicza też istnieją, choś w węższym zakresie. Podobny jest obrazoburczy stosunek do bogoojczyźnianych obsesji. Gombrowiczowska “kupa” u Muszera idzie na żywioł. “Ludziojad” to busz, obficie zasadzony w twórczej ekstazie. Ewa Borkowska, TOPOS
Klimat książki
brawurowa, językowa jazda bez trzymanki w duchu gombrowiczowskiej groteski
W skrócie
- Sporo humoru
- Skłania do myślenia
- Dużo akcji
- szybkie tempo
Tropy
- niepewny bohater
- groteskowy świat
- językowa gra
Trudne tematy: wulgaryzmy, brak szacunku dla tradycji
Szczegóły
- Rok wydania
- 1993
- Liczba stron
- 107 str.
- Wydawnictwo
- Wydawnictwo Archipelag
- Język
- polski
- Format
- papier
- Gatunek
- literatura piękna
Inne książki autora
(29)Opinie czytelników
Oceń tę książkę
Kiedy przeczytana?
Oceniona książka trafi na półkę Przeczytane.
Dodaj „Ludziojad" do swojej półki
Załóż darmowe konto i miej swoje lektury, oceny oraz postępy w jednym miejscu. Dołącz do grona zadowolonych czytelników, którzy już wiedzą, co przeczytali i co chcą przeczytać.
Trzy półki czytelnicze
Przeczytane, Teraz czytam i Chcę przeczytać. Uporządkuj swoje książki w sekundy.
Oceny i recenzje
Skala 1-10, prywatne notatki, ulubione cytaty. Wracaj do swoich opinii kiedy chcesz.
Statystyki i wyzwania
Ustal roczny cel czytelniczy i obserwuj jak rośnie liczba przeczytanych stron.
Rekomendacje i grafiki
Odkrywaj kolejne tytuły i generuj estetyczne podsumowania roku w książkach.