Ludożerstwo w wagonach

Nietypowa w twórczości Marka Twaina nowela nasączona czarnym humorem. Narrator spotyka w pociągu sympatycznego, inteligentnego mężczyznę w średnim wieku, który opowiada mu niezwykłą historię ze swojego życia. Pewnej zimy nieznajomy podróżował koleją z St. Louis do Chicago. Pośrodku kontynentu rozszalała się śnieżyca, pociąg utknął w wielkiej zaspie, a bezskuteczne próby pokonania przeszkody spowodowały uszkodzenie lokomotywy. Uwięzionym na bezkresnej prerii pasażerom, dwudziestu czterem mężczyznom, których od najbliższych osad ludzkich dzieliły dziesiątki kilometrów pokrytego zaspami pustkowia, zaczął zaglądać w oczy głód… Groteska "Ludożerstwo w wagonach" ukazała się po raz pierwszy w roku 1868, w listopadowym numerze magazynu literackiego „The Broadway Annual”. W roku 1875 została wydana w zbiorze opowiadań Twaina pt. "Sketches, New and Old". Autor posłużył się nietypowym tematem oraz czarnym humorem w celu satyrycznego przedstawienia procedur amerykańskiego Kongresu oraz upodobania Amerykanów do organizowania rozmaitych wyborów.